چگونه سورگوم آرامش ، رفاه و دره Kerio را به شما می دهد

دره خشک کریو در Elgeyo Marakwet County به دلاوریسم مشهور است. با این حال ، این منبع معیشت در طول سالها به دلیل موارد گسترده راهزنی غیرقابل اعتماد ، غیرقابل اطمینان و حتی خطرناک بوده است.

با این حال ، با بازگشت آرام به تدریج در منطقه ، کشاورزان اکنون در تلاش برای تقویت محصولات کشاورزی سورگوم هستند. معیشت اقتصادی. کشاورزان می گویند که آنها از Pastoralism به سورگوم به عنوان راهی برای جلوگیری از راهزنانی که بعد از دامداری استفاده می کنند ، تغییر می کنند.

دانیل ساتر ، 33 ساله ، و مادر 65 ساله اش ، جنیفر تالا ، از Kabetwa در توت ، مراکش ساحلی زیر شهر هستند. در میان کشاورزانی که به سمت زراعت سورگوم اشتغال داشته اند. آنها این سرمایه گذاری را کمتر از پاستورالیسم ریسک پذیر می دانند که آنها را در معرض حملات مکرر قرار می دهد که منطقه را به "دره مرگ" تبدیل کرده است.

"پدربزرگ و مادربزرگ های من هر دو گاو و لکه های بزرگی از سورگوم داشتند. من همچنین یک کشاورز سورگوم شدم. متأسفانه ، من در سال 2015 هنگامی که حمله شدید راهزنی رخ داد متوقف شد. اما اکنون که صلح برقرار است ، دوباره به آن سوار شدم. "

کشاورزان در این منطقه سورگوم سنتی را کاشتند که گفته می شود حاوی مواد مغذی زیادی است و دارویی است.

وی گفت: "در منطقه ما به کود برای کشاورزی نیازی نداریم. این سورگوم نوعی قدیمی است که برای سلامتی مفید است. ما آن را به صورت محلی می فروشیم ، اما امیدواریم كه Kenya Breweries Limited (KBL) بازار سودآور را در اختیار ما قرار دهد. "خانم طالا توضیح می دهد.

وقتی سازمانی در منطقه بازدید كرد ، ما بسیاری از كشاورزان را پیدا كردیم كه در مزارع خود مشغول كار هستند و دیگران نیز محصول خود را برداشت می كنند.

مری چپرکس ، یکی دیگر از کشاورزان منطقه لوزان در باروسا در همسایگی شهر بارینگو ، گفت: "برخلاف ذرت که باید بیش از نه ماه صبر کنیم تا بتوانیم برای برداشت آماده شویم ، سورگوم 63 روز طول می کشد تا بالغ شود."

"همچنین می تواند در مناطقی که بارندگی غیرقابل اطمینان دارند برخلاف ذرت که بعضاً در حین طلسم خشک خشک می شود ، به خوبی عمل کند."

مزرعه پنج هکتاری خانم Cheker در حال حاضر تحت سلطان است. مادر شش نفر انتظار دارد در این فصل بیش از 50 کیسه برداشت کند.

مهمترین چالش برای بیش از 100 کشاورز فقدان بازار آماده است. با این حال ، این بزودی می تواند مورد توجه قرار گیرد زیرا KBL به محصولات خود ابراز علاقه کرده است. انتظار می رود نمایندگان این کارخانه برای تهیه توافق رسمی با کشاورزان به این منطقه سفر کنند.

"با سورگوم ، ما در طول سال از درآمد پایدار اطمینان داریم زیرا می توانیم سه بار در سال کاشت کنیم. موسی کونیونیک ، یکی از ساکنین ، می گوید: "مردم ما باید به این امر مشغول شوند و گرسنگی که در طول این سالها آنها را ویران کرده است ، چیزهایی از گذشته خواهد بود." زمین به موسسه تحقیقات کشاورزی کنیا (KARI) نزدیک شد که دانه های سورگوم متناسبی گادام را در اختیار کشاورزان قرار داد.

KBL پیش بینی می شود حداقل به ازای هر کیلو از محصولات خود حداقل Sh50 را به کشاورزان بپردازد.

به گفته فرماندار شهرستان بارینگو استنلی کیپتیس ، در حال برنامه ریزی برای دولت شهرستان است تا بیش از 10،000 هکتار زمین خشک در دره کریو را تحت آبیاری قرار دهد.

"این نه تنها باعث افزایش تولید مواد غذایی در منطقه می شود بلکه باعث ایجاد شغل برای هزاران جوان بیکار ما خواهد شد. ، "آقای Kiptis به Enterprise می گوید.

او برنامه ای را برای گسترش محصولات آبیاری پركرا ، الدومه و بارسسا برای تقویت تولید مواد غذایی در نظر دارد.

برخی از كشاورزان سورگوم در حال تغییر هستند تا به بلوغ سریع برسند. تنوع گادام در اکثر مناطق شرقی کنیا رشد کرده است.

در دسترس بودن بذرهای معتبر و بازار آماده ، سطح زیرین سطح زیر کشت سورگوم در دره ریفت از 9،960 هکتار به 13.677 هکتار افزایش یافته است در حالی که تولید از 18،740 به 146.180 کیسه در گذشته افزایش یافته است. دو سال.

"تولید سورگوم در منطقه 37.3 درصد افزایش یافته است در حالی که تولید به دلیل ارتقاء محصول یتیم و توزیع بذور گواهی شده تحت برنامه امداد ، 34.4 درصد رشد داشته است." گزارش.

براساس این گزارش ، منطقه هدف تولید سالانه 316،886 کیسه سورگوم است در حالی که سطح زیر کشت زیر کشت به بیش از 24000 هکتار افزایش می یابد زیرا کشاورزان بیشتر به سمت کشت محصولات یتیم روی می آورند.

کشاورزان خواستار فراخواندن دولت به آنها در تأمین امنیت بازارها و ارائه خدمات الحاقی برای افزایش بازده بالا کمک می کند.

کمبود آب ، به ویژه طولانی ابتلا به طلسم خشک و شیوع بیماری از قبیل سرخچه ها برخی از چالش های پرورش دهندگان در دره کریو است.

کشاورزان یک سیستم منحصر به فرد از ماسوره ها را بر روی گورهای شیب دار ایجاد کرده اند تا آب را برای آبیاری ، مصرف انسان و حیوانات در یک منطقه فراهم کنند.

ماسوره ها ، که از جنس شکل و ساخته شده از سنگ و الوار هستند ، توسط طوایف مختلفی که مالک و وابسته به آن هستند ، اداره می شوند.